sobota, 24 czerwca 2017

Wernisaż wystawy ikon na Bemowie


24 czerwca, w uroczystość św. Jana Chrzciciela, wspólnota Drogi do Piękna świętowała zakończenie kolejnego roku pracy.

O godzinie 18, w kościele MB Królowej Aniołów na warszawskim Bemowie, rozpoczęła się Msza św. dziękczynna, a po niej w Galerii Anielskiej nastąpił obrzęd poświęcenia i okadzenia ikon, którego dokonał dyrektor Ośrodka Wychowawczo-Profilaktycznego "Michael" ksiądz Marek Posełkiewicz. Następnie życzył wszystkim piszącym ikony nieustannego wzrastania dzięki otrzymanemu darowi.




Słowa podziękowania prowadzącym i uczestnikom warsztatów pisania ikon oraz życzenia wszelkiego dobra złożyła także założycielka bemowskiej wspólnoty ikonograficznej Małgorzata Kawęcka.


Teodora Bozhikova i Marcin Petrus, instruktorzy prowadzący w tym roku warsztaty, dołączyli się do podziękowań i gratulacji, a następnie rozdali uczestnikom warsztatów pamiątkowe dyplomy.




A potem zaczęła się uczta dla ducha, czyli spotkanie licznie zgromadzonych w Galerii Anielskiej osób z wystawionymi ikonami.





Całość zakończyła zaś uczta dla ciała, czyli poczęstunek przygotowany przez uczestników warsztatów.



Dziękujemy dobremu Bogu za dar kolejnego roku pracy przy tworzeniu ikon.
Dziękujemy prowadzącym za trud dzielenia się wiedzą, za wsparcie i wszelką pomoc.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom warsztatów za wysiłek tworzenia.

Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwałę za Twoją łaskawość i wierność (Ps 115,1)


Tekst: Basia Smal
Fot.: Ania Żurawska

czwartek, 15 czerwca 2017

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa

Chrystus Pantokrator, Synaj, VI w.


Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który ja dam, jest moje ciało za życie świata. (J 6, 51)

Czcząc dzisiaj Pana w Najświętszym Sakramencie, przywołajmy Jego pierwszy znany wizerunek, czyli ikonę Chrystusa Synajskiego.
To przepiękne przedstawienie, malowane enkaustyką (technika malarska, w której spoiwem pigmentów jest roztopiony pszczeli wosk), przechowywane jest w greckokatolickim klasztorze św. Katarzyny na Synaju. Ikona pochodzi z VI wieku i przykuwa uwagę słodyczą oblicza Zbawiciela.

Tego rodzaju przedstawienie znane jest pod mianem Chrystus Pantokrator (Wszechwładca). Cechą charakterystyczną jest ujęcie frontalne postaci, gest błogosławieństwa wykonywany prawą dłonią oraz trzymana w drugiej ręce księga praw.
Zwróćmy także uwagę na złocisty pas spływający z prawego ramienia Chrystusa. To tzw. pas kapłański.
W nimb otaczający głowę Jezusa wpisany jest krzyż. Tego rodzaju nimb zastrzeżony jest tylko i wyłącznie dla wizerunków Zbawiciela.

Tekst: Basia Smal
Fot. za: zycie-duchowe.pl

wtorek, 13 czerwca 2017

Wystawa ikon - zaproszenie

Pracownia Ikon "Droga do Piękna" oraz Galeria Anielska mają zaszczyt zaprosić na wystawę ikon, które powstały na zajęciach warsztatowych w 2016/2017 roku.

Wernisaż wystawy odbędzie się 24.06.2017 r. w Galerii Anielskiej Ośrodka Wychowawczo - Profilaktycznego "Michael" ul. Ks. Bronisława Markiewicza 1 po Mszy św. o godzinie 18, podczas której nasze ikony zostaną poświęcone.
Zapraszamy również na poczęstunek.

Wszystkich miłośników ikon i przyjaciół naszej pracowni bardzo serdecznie zapraszamy!

niedziela, 11 czerwca 2017

Uroczystość Najświętszej Trójcy

Trójca Święta, Andriej Rublow, XV w.

Łaska Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi! 
(2 Kor. 13, 13)

Dzisiaj uroczystość Trójcy Świętej. Stąd też na początku wpisu pojawiła się jedna z najbardziej znanych ikon - Trójca Święta autorstwa Andrieja Rublowa.

Ikona ta wspomina zdarzenie, o którym opowiada Księga Rodzaju: "Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham spojrzawszy dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie. A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi!" (Rdz 18, 1-3).
Zdarzenie to zostało zapamiętane jako Gościnność Abrahama. Stąd też podobne przedstawienia często noszą właśnie to miano.
Interpretacja teologiczna tego fragmentu Pisma Świętego nie jest łatwa, nie naszym zadaniem jest, by ją dziś przytaczać. W ikonografii przyjęte jest, iż właśnie wizerunek trzech aniołów zasiadających za stołem obrazuje niepojętą dla ludzkiego rozumu tajemnicę Trójcy Świętej.
Pamiętajmy też, że kontemplując jakąkolwiek ikonę, nie oddajemy czci widzianemu przedstawieniu, lecz świętemu, który ów wizerunek obrazuje.


Tekst: Basia Smal
Fot. za: deon.pl

czwartek, 8 czerwca 2017

Święto ku czci Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana

Ikona Krzyża Jezusa Chrystusa Kapłana

Następnie powiedział: Oto idę, abym spełniał wolę Twoją. Usuwa jedną [ofiarę], aby ustanowić inną. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. (Hbr 10, 9-10)

Dzisiaj prezentujemy niezwykłą ikonę, dość rzadko spotykaną, niemal nieznaną, lecz pełną wyrazu. Oprócz mocnego przekazu teologicznego (krzyż Chrystusa jest niepojętym wydarzeniem, bowiem wówczas ten sam Człowiek stał się zarówno Kapłanem składającym Bogu ofiarę, jak też samą Ofiarą) równie mocno daje wyraz temu, iż żadna ikona nie jest ilustracją rzeczywistości, ale tylko i wyłącznie opowieścią o Bogu poprzez opowieść o życiu świętych.

Na bardzo dawnych przedstawieniach Jezusa na krzyżu ukazywano Go w długiej, białej szacie i takie ikony czasem można jeszcze spotkać.


Tekst: Basia Smal
Fot. za: forum.drogaikony.org.pl

poniedziałek, 5 czerwca 2017

Święto Maryi Matki Kościoła

Zstąpienie Ducha Świętego, ikona współczesna 


Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego. (Dz 1, 14)

Z uroczystością Zesłania Ducha Świętego wiąże się święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, która, jak wspominają Dzieje Apostolskie, trwała wraz z uczniami Jezusa "jednomyślnie na modlitwie". Ten czas oczekiwania to czas rodzenia się Kościoła, którego przedstawicielowi, św. Janowi, Chrystus przykazał z krzyża: "Oto Matka twoja" (J 19, 27a).

Ikona Pięćdziesiątnicy czasem zamieszcza postać Matki Bożej siedzącej pospołu z Apostołami w Wieczerniku. Ona, napełniona Duchem Świętym znacznie wcześniej (por. Łk 1, 35a - Anioł Jej odpowiedział: "Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię") nie musiała oczekiwać Jego przyjścia. Stąd też na wielu ikonach Zstąpienia Ducha Świętego autorzy Jej postaci nie umieszczają. Niemniej Jej obecność wśród społeczności rodzącego się Kościoła jest bezsporna, o czym mówi cytowany już wcześniej fragment Dziejów Apostolskich (ułożenie dłoni Matki Bożej na ikonie powyżej to gest symbolizujący modlitwę).


Tekst: Basia Smal
Fot. za: catedral.iglesiaortodoxa.org.mx

niedziela, 4 czerwca 2017

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego

Ikona Zstąpienia Ducha Świętego

Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i na każdym z nich spoczął jeden. (Dz 2, 1-3)

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, zwana też Pięćdziesiątnicą (przypadała 50 dni po żydowskim święcie Paschy, a dla chrześcijan - po święcie Zmartwychwstania Chrystusa), upamiętniona jest piękną, pełną symboli ikoną.
Zaciekawia i intryguje na niej postać starca w koronie, który wyłania się z mroku, niosąc w dłoniach tkaninę z dwunastoma zwojami. Mówi się, iż to król Dawid, który nie doczekał tego niezwykłego wydarzenia, i który jest symbolem wszystkich oczekujących Ducha Bożego, a zwoje to znak przepowiadania Ewangelii przez Dwunastu Apostołów, ukazanych w górnej części ikony, siedzących półkolem (pośród nich jest także Paweł Apostoł, w rzeczywistości nieobecny w trakcie tego zdarzenia, lecz tu jego postać oznacza pełnię Kościoła, w którego tworzeniu odegrał znaczącą rolę). Pomiędzy nimi znajduje się puste miejsce. To symbol oczekiwania na przyjście Pana - miejsce, które On zajmie.

Tekst: Basia Smal
Fot. za: cerkiew.szczecin.pl

czwartek, 1 czerwca 2017

Biblioteczka Pracowni Ikon Droga do Piękna

Rozpoczynamy działalność Biblioteczki Pracowni Ikon Droga do Piękna, która ma wspierać warsztatowiczów w zdobywaniu wiedzy na temat ikonopisarstwa i teologii ikony.

Serdecznie zapraszamy do korzystania ze zbiorów.

Księgozbiór jest mały, ale bardzo fachowy. Składa się z trzech działów: podręcznego, który służyć ma na zajęciach oraz ogólnego i teologicznego, które można wypożyczać.

Na tablicy informacyjnej znajdzie się Informator Biblioteczki i zamieścimy katalog szczegółowy, a informacje o nowych książkach będą się pojawiały na blogu.

Wypożyczenia prowadzi Hanna Charzyńska oraz Agnieszka Wierzbicka w poniedziałki i wtorki od 17.30 do 18.30.

Serdecznie zapraszamy!


Tekst: Hanna Charzyńska

środa, 31 maja 2017

Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Nawiedzenie, ikona współczesna

Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana. (Łk 1, 42b-45)

Jakże niezwykłe musiało to być spotkanie! Jak niecodzienne! I jak bardzo piękne, przemieniające serca, niosące radość.

Dziękując Maryi za Jej "tak" Bogu, prośmy, byśmy mogli doświadczyć naszego spotkania z Nim poprzez Jej obecność, stałą i niewzruszoną, w naszym życiu.


Tekst: Basia Smal
Fot. za: sklep.cerkiew.pl

niedziela, 28 maja 2017

Wniebowstąpienie Pańskie

Wniebowstąpienie, Kreta, XV w.
(Fot. za: drogaikony.org.pl)


W Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego liturgia Kościoła przypomina teksty z Dziejów Apostolskich, Listu do Efezjan i Ewangelii Mateusza.
Nasyćmy się bogactwem i pięknem Słowa Bożego, które niesie radość, pokój i nadzieję:

"Ten Jezus, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba" (Dz 1, 11b)

"I wszystko poddał pod Jego stopy, a Jego samego ustanowił nade wszystko Głową dla Kościoła, który jest Jego Ciałem, Pełnią Tego, który napełnia wszystko wszelkimi sposobami" (Ef 1, 22-23)

"A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28, 20b)


Wybór tekstu: Basia Smal

sobota, 27 maja 2017

Ikony maryjne - Orędowniczka

Bogurodzica, A. Rublow, XV w.
(Fot. za: iwok.bloog.pl)

Matka Boża Orędowniczka to ikona, która wyodrębniła się z przedstawienia zwanego Deesis. Na środku tego przedstawienia widnieje postać Chrystusa Pantokratora. Po Jego prawej stronie stoi Matka Boża (por. Ps 45, 10), po lewej - Jan Chrzciciel i jest to tzw. małe Deesis. W rozbudowanym przedstawieniu, tzw. wielkim Deesis, po obu stronach Chrystusa za Maryją i Janem Chrzcicielem znajdują się archaniołowie, apostołowie i inni święci.

Maryja Orędowniczka ukazana jest w pół- lub całej postaci. Zwrócona lekko bokiem ma pochyloną głowę, a oba ramiona - zgięte w łokciach i z otwartymi dłońmi - kieruje w jedną stronę. To gest interpretowany jako gest modlitwy wstawienniczej, modlitwy prośby w czyjejś intencji (deesis z greckiego oznacza błaganie, orędownictwo).

Wierzchnia szata Maryi (maforion - welon, osłaniający postać do kolan) ma kolor purpury, spodnia - błękitu. Oba kolory mogą mieć różną głębię i nasycenie. Maforion nad czołem i na obu ramionach zdobią trzy gwiazdy - symbole dziewictwa Matki Bożej.

Tekst: Basia Smal

Bibliografia:
Ikony. Fakty i legendy, K. Onasch, A.Schnieper, Wyd. Arkady
Ikona. Okno ku wieczności, M. Quenot, Wyd. Orthdruk
Ikony, L. Ristujczina, Wyd. Dragon

sobota, 20 maja 2017

Ikony maryjne - Orantka

Bogurodzica Znaku, Ruś XIII w.
(Fot. za: forum.wiara.pl)

Gest wzniesionych w górę obu rąk, jako gest modlitwy, znany był już w sztuce helleńskiej. W chrześcijaństwie powstały podobne przedstawienia, zwane Orantka/Oranta (łac. oro - mówić, prosić, upraszać).

Przedstawienia maryjne tego typu istnieją, lecz występują niezwykle rzadko. Upowszechnił się jedynie jeden z wariantów Orantki zwany Bogurodzica (Matka Boża) Znaku, który jest ilustracją słów z Księgi Izajasza: "Dlatego Pan sam da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel" (Iz 7, 14).

Ikona Znaku ukazuje Maryję frontalnie, najczęściej w półpostaci (chociaż bywają przedstawienia tego typu ukazujące całą postać Matki Bożej) z uniesionymi w górę ramionami, pomiędzy którymi na piersi Bogurodzicy umieszczony jest medalion z wizerunkiem Chrystusa Emmanuela - Jezusa, jako młodzieńca.
Istnieją różne warianty tej ikony.

Tekst: Basia Smal

Bibliografia:
Ikony. Fakty i legendy, K. Onasch, A.Schnieper, Wyd. Arkady
Ikona. Okno ku wieczności, M. Quenot, Wyd. Orthdruk
Ikony, L. Ristujczina, Wyd. Dragon

sobota, 13 maja 2017

Ikony maryjne - Eleusa

Matka Boska Włodzimierska, I poł. XII w.
(Fot. za: gosc.pl)

Niezwykle rozpowszechnionym typem ikonograficznego przedstawienia Matki Bożej jest Eleusa (z greckiego: czuła, miłująca), Glykofilusa. W języku rosyjskim określana jest jako Umilenije.
Cechą charakterystyczną tego przedstawienia jest gest przytulenia policzka Jezusa do twarzy Jego Matki. Przywodzi na myśl bliską i czułą więź łączącą Matkę z Synem. Mówi tym samym o bliskości Boga i człowieka, Boga i Kościoła, którego reprezentantem jest Maryja oraz kieruje uwagę na Wcielenie Boga.
Twarz i ciało Matki Bożej ułożone jest na tym przedstawieniu w półprofilu, obiema dłońmi obejmuje Ona Syna.
Podobnie jak na ikonie Hodegetria Matka Boża osłonięta jest welonem - maforionem w kolorze purpurowym, a Jezus przyobleczony jest w szaty koloru złocistego, mówiące o Jego królewskiej godności.
Na maforionie Maryi (tak, jak na każdej ikonie maryjnej) umieszczone są trzy gwiazdy (jedna na czole i po jednej na każdym ramieniu), które symbolizują dziewictwo Matki Bożej przed, w trakcie poczęcia Jezusa i po Jego urodzeniu.
Istnieje bardzo wiele typów Eleusy.

Tekst: Basia Smal

Bibliografia:
Ikony. Fakty i legendy, K. Onasch, A.Schnieper, Wyd. Arkady
Ikona. Okno ku wieczności, M. Quenot, Wyd. Orthdruk
Ikony, L. Ristujczina, Wyd. Dragon

sobota, 6 maja 2017

Ikony maryjne - Hodegetria

Matka Boża Hodegetria, Emmanuel Lambardos, XVI w.
(Fot. za: pl.pinterest.com)

Miesiąc maj w tradycji Kościoła jest miesiącem maryjnym. Włączamy się w jego trakcie w uwielbienie Niepokalanej, prezentując niektóre z typów przedstawień Jej wizerunków w ikonach. Dzisiaj - pierwszy z nich.

Najbardziej rozpowszechnionym wizerunkiem Maryi jest typ przedstawienia zwany Hodegetria.
Nazwa wywodzi się z języka greckiego (hodos - droga) od miejsca, w którym umieszczono ikonę ukazującą Maryję z Dzieciątkiem Jezus na ręku. Była to świątynia w Konstantynopolu zwana Ton Hodegon, co oznacza "tą, co wskazuje drogę".
Na ikonach tego typu Matka Boża przedstawiona jest frontalnie, najczęściej w półpostaci. Na jednym ręku trzyma Jezusa, który ukazany jest jako młodzieniec, mimo iż podobnie jak małe dziecko znajduje się w ramionach matki. Jednak trzeba pamiętać, że każda ikona jest przekazaniem prawd teologicznych za pomocą symboli, a nie ilustracją rzeczywistości. Jezus jedną dłoń złożoną ma do błogosławieństwa, a w drugiej trzyma zwój lub księgę praw.
Postać Maryi spowita jest w maforion (w kolorze purpurowym), układający się w liczne fałdy i osłaniający głowę, ramiona i ciało do kolan. Głowę Matki Bożej okrywa chusta/czepiec (w kolorze błękitnym), tylko trochę widoczna spod welonu. Spodnia szata ma kolor błękitny.
Jedna dłoń Maryi ułożona jest w geście, który przez odbiorców interpretowany jest jako wskazujący na Chrystusa (zgodnie z nazwą typu przedstawienia). Jest jednak także symbolem modlitwy, takim samym, jaki znajduje się na innym typie przedstawienia - Deesis. Druga dłoń, częściowo przesłonięta szatą na znak szacunku, obejmuje Syna. Oczy Matki Bożej zwrócone są na odbiorcę.
Istnieje wiele wersji typu Hodegetria.

Tekst: Basia Smal

Bibliografia:
Ikony. Fakty i legendy, K. Onasch, A.Schnieper, Wyd. Arkady
Ikona. Okno ku wieczności, M. Quenot, Wyd. Orthdruk
Ikony, L. Ristujczina, Wyd. Dragon

środa, 3 maja 2017

Haghiosoritissa

Haghiosoritissa, V/VI w.
(Fot. za: scmc.pl)

3 maja w Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski zapraszamy na spotkanie z najstarszym znanym wizerunkiem Matki Bożej, pochodzącym z V lub VI wieku, określanym m. in. jako Haghiosoritissa (Święte Naczynie Próśb Naszych), Madonna z Wieczernika, Madonna św. Łukasza, Orędowniczka.

To przepiękne przedstawienie ma niezwykłe i dość burzliwe dzieje. Oto jak opowiada o tym ks. Józef R. Maj, jeden z inicjatorów wykonania kopii tego wizerunku dla Polski, co stało się faktem w 2010 roku za zgodą ówczesnego papieża Benedykta XVI, który kopię poświęcił (tekst za: adonai.pl): 

     "Obraz (...) bez wątpienia powstał w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. (...) Tradycja rosyjska wskazuje na Lidę, miasto położone między dzisiejszym Tel Awiwem a Jerozolimą, jako miejsce namalowania jej przez św. Łukasza.
     Według starożytnej tradycji ikona "Orędowniczki" (...) została przewieziona z Jerozolimy do Konstantynopola w latach 438-439 i uroczyście zainstalowana w bazylice Calchopratia. W IX wieku pobożni mnisi greccy dla obrony świętej ikony przed ślepą furią obrazoburców przewieźli ją potajemnie do Rzymu, gdzie została umieszczona w kościele św. Agaty in Turri (...). Z rozkazu papieża Sergiusza III (904-911) przeniesiono ją do bazyliki papieskiej św. Jana na Lateranie, gdzie przebywała do 28 lutego 1221 r. Tego dnia, za zgodą papieża Honoriusza, św. Dominik uroczyście przeniósł ikonę do kościoła i klasztoru dominikańskiego San Sisto (...).
     Podczas sacco di Roma (1527 r.) dominikanki musiały w pośpiechu opuścić klasztor dla ratowania życia. (...) Kiedy minął pierwszy impet rebelii, wróciły i zastały ikonę nietkniętą pod gruzami. Siostry zabrały ją do swej tymczasowej siedziby w pałacu kardynała Colonna. Tu przebywała do 1575 r., kiedy zakończono budowę nowego kościoła Świętych Dominika i Sykstusa oraz klasztoru dla mniszek dominikańskich na Magnanapoli w pobliżu Kwirynału. (...) Jej koronacji dokonał papież Urban VIII w roku 1641 na Watykanie. (...) W 1931 r. Haghiosoritissa została (...) zainstalowana w chórze klasztornym na Monte Mario, gdzie znajduje się po dzień dzisiejszy.
  (...) Nadprzyrodzone piękno zawarte w świętym obliczu Maryi uwiecznionym na tej ikonie jest najprawdopodobniejszą przyczyną przekonania idącego od najdawniejszej starożytności chrześcijańskiej, że jest Ona acherópita, to znaczy namalowana nie tylko ludzką ręką.
     Z ikoną Haghiosoritissa tradycja chrześcijańska wiąże nieprzerwanie dwie modlitwy (...): "Pod Twoją obronę" i  "Regina coeli" (...).
     Z inspiracji osób świeckich proboszcz parafii św. Katarzyny w Warszawie zamówił kopię Świętego Oblicza Maryi z przeznaczeniem dzieła do Polski. Prace malarskie wykonał Oskar Rabenda, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie."

Wybór i opracowanie tekstu: Basia Smal

poniedziałek, 1 maja 2017

Św. Józef w ikonografii

1 maja Kościół wspomina św. Józefa, rzemieślnika, patrona ludzi pracy.
Postać tego świętego znamy z Ewangelii. Pochodził z królewskiego rodu Dawida, był zaślubiony Maryi Pannie, stając się przez to Opiekunem Jej i Jej Syna, poczętego przez działanie Ducha Świętego, a w oczach współczesnych Mu ludzi tym, który tworzył razem z Nią i Jezusem rodzinę.

W ikonografii Kościoła Wschodniego obecny jest na ikonie Bożego Narodzenia jako zadumany starzec 
(tu: lewy dolny róg ikony):

Ikona Narodzenia Jezusa, Andriej Rublow, XV w.
(Fot. za: slowikon.pl)

Kościół Zachodni, czcząc Świętą Rodzinę, umieszcza św. Józefa na ikonie obok postaci Maryi i Jezusa:

Ikona współczesna autorstwa Magdy Dylewskiej
(Fot. za: serwisy.umcs.lublin.pl)

Spotykany jest też na ikonach razem z postacią Jezusa
(w ujęciu przypominającym ikony Matki Bożej Hodegetria lub innym):

Ikona współczesna
(Fot. za: forum.drogaikony.org.pl)

Albo też sam z parą synogarlic czy gołębi w dłoni (por. Łk 2, 24):

Ikona współczesna
(Fot. za: jozef.legnica.pl)

Można też czasem spotkać ikony św. Józefa w otoczeniu narzędzi pracy:

Ikona współczesna
(Fot. za: forum.drogaikony.org.pl)

Ponieważ w ikonografii Kościoła Wschodniego postać św. Józefa niemal nie występuje, a tym samym brak wzorców ikon, temat cechuje spora dowolność, oczywiście w ramach prawdy teologicznej zawartej w Słowie Bożym. Dlatego też ikony św. Józefa spotkać można obecnie najczęściej w ikonografii Kościoła Zachodniego.

Tekst: Basia Smal

niedziela, 23 kwietnia 2017

Ikona Bożego Miłosierdzia


Ikona współczesna autorstwa Tomasza Milla

Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: "Pokój wam!". 
(J 20, 19)

W zalęknioną ludzką codzienność Zmartwychwstały Chrystus przynosi pokój - dar Swego miłosiernego serca.
Dziękując Panu za Jego niestrudzoną obecność w naszym życiu, nieśmy światło i dobroć każdemu, kogo dane nam będzie spotkać.

Ikona współczesna autorstwa Tomasza Milla


Tekst: Basia Smal
Fot. za: www.pracowniaikony.pl

czwartek, 20 kwietnia 2017

Msza św. w naszej intencji

"Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu." (Łk 24, 30-31)

19 kwietnia o godzinie 18 w kościele MB Królowej Aniołów została odprawiona Msza św. w intencji prowadzących i uczestników warsztatów pisania ikon Droga do Piękna.


Trwając w Oktawie Wielkanocy, wspominamy w liturgii spotkania uczniów Jezusa ze zmartwychwstałym Panem. To w drodze do Emaus porusza szczególnie, bo dobitnie i wyraźnie ukazuje, że miejscem, gdzie możemy Go na pewno spotkać jest Eucharystia.
Nawet, jeśli Pana nie widać, to i tak "serca nam pałają" z powodu Jego obecności.


Bóg niewidzialny przynosi nam nie tylko pokarm Słowa i Eucharystii, lecz także uzdrowienie, o czym usłyszeliśmy w pierwszym czytaniu: "Nie mam srebra ani złota - powiedział Piotr - ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!" (Dz 3, 6)

Warto się zastanowić, co możemy dać innym w imię Jezusa Chrystusa - Źródła, z którego płynie nasza siła.


Tekst: Basia Smal
Fot. Hanna Charzyńska oraz za: wsd.rzeszow.pl

niedziela, 16 kwietnia 2017

Chrystus zmartwychwstał!

Mirofory przy Grobie, Psków, XVI w.

Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał. (Łk 24, 5b-6a)

Radujmy się, bo Pan zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał!

Niech więc serca nasze tańczą z radości, niech wypełnia je pokój i nadzieja, a wiara nasza będzie umocniona już na zawsze.
Tego życzymy sobie i wszystkim naszym Gościom, Przyjaciołom i Sympatykom.

Alleluja!


Tekst: Basia Smal
Fot. za: M. Quenot, Zmartwychwstanie i ikona, Orthdruk, Białystok 2001

środa, 12 kwietnia 2017

Ikony Triduum Paschalnego

Trzy dni, trzy wielkie wydarzenia prowadzące nas bezpośrednio do największego - tego, które wstrząsnęło światem - do zmartwychwstania Chrystusa.

Wielki Czwartek - uczta paschalna, która w ikonografii upamiętniona jest ikoną Ostatniej Wieczerzy.

Szkoła moskiewska, XV w.


Wielki Piątek - męka i śmierć Chrystusa, które ikonografia przedstawia w kilku tematach, między innymi w ikonie Nie Płacz Po Mnie Matko.

 Monaster Iviron, Góra Athos, XVI w.


Wielka Sobota - Jezus złożony w grobie, w tradycji kościoła Wschodniego to dzień zstąpienia Chrystusa do Otchłani upamiętniony przepiękną, pełną mocy ikoną Anastasis.

Rosja, ok. 1500 r.


Tekst: Basia Smal
Fot. za: drogaikony.org.pl

niedziela, 9 kwietnia 2017

Niedziela Palmowa

Wjazd Chrystusa do Jerozolimy, Nowogród, XV/XVI w.


Hosanna! Hosanna!, krzyczą tłumy na widok Króla na osiołku.

Tryumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy szarpie serce przeczuciem zdrady i odrzucenia, jakie spotka Mesjasza niemal już za chwilę.

Czy wzniesione w górę palmy są jedynie wybuchem emocji czy może wyrazem wiary w zwycięstwo Zmartwychwstania?
Obyśmy, stojąc w tłumie wiwatującym na widok Jezusa, z głębi serca z pokorą wyznali: "Pan mój i Bóg mój" (J 20,28).

Tekst: Basia Smal
Fot. za: drogaikony.org.pl

piątek, 7 kwietnia 2017

Któryś za nas cierpiał rany...

Fragm. fresku Ukrzyżowanie, 1209 r., monaster Studenica
(Fot. za: M. Quenot, Zmartwychwstanie i ikona, Orthdruk, Białystok 2001)

"W tym dniu Jezus poznał zarazem
mękę ciała rozciągniętego na krzyżu,
rozpacz duszy
i pogardę ludzi.
Od tej chwili jest bratem torturowanych,
zrozpaczonych, pogardzanych.

W tym dniu Jedyny Żyjący
- Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem -
który bez bólu urodził się z Dziewicy,
poznał ból przewyższający wszelką ludzką miarę.
Bóg niedostępny
i ten Człowiek pokryty krwią
to jest jednakże ten sam, ten sam.

Bóg ukrzyżowany,
skandal dla tych, którzy czczą Prawo,
szaleństwo dla tych, którzy czczą mądrość,
a dla nas moc Boża i mądrość Boża."

(fragm. VIA CRUCIS, Przekład ks. dr Henryk Paprocki, Wyd. Księży Werbistów, Warszawa 1995)

Wybór tekstu: Basia Smal

piątek, 31 marca 2017

Obecność krzyża

Krzyż San Damiano
(Fot. za: francesco.katowice.opoka.org.pl)

Rzekł więc do nich Jezus: "Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że JA JESTEM i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną: nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba". (J 8,28-29)

Czasem bywam zmęczony
sobą samym
jak największym krzyżem
najbardziej niechcianym
jak najgorszym życzeniem
które ktoś wypowie
bywam zmęczony
samą myślą
że się ma na głowie
właśnie ten krzyż
nie inne
codzienność i ciało
ciągle krzyża za dużo
ciągle wiary za mało
krzyż bez chwały
bez sceny
i bez znieczulenia
tak wprost postawiony
naprzeciw sumienia
krzyż nie-skończony
że bliski zwątpienia

Ks. Ryszard K. Winiarski, Krzyż samego siebie
(Przypowieść zwana życiem. Wybór wierszy, Wyd. Olech, Lublin 2012)

Wybór tekstu: Basia Smal

sobota, 25 marca 2017

Zwiastowanie

Zwiastowanie z Wielkiego Ustiuga, XII w., szkoła nowogrodzka
(Fot. za: akatystarz.wordpress.com)

A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1,14a)

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego przypadająca w samym środku Wielkiego Postu niesie mocny ładunek symboliczny - bez momentu Wcielenia nie byłoby odkupieńczej misji Krzyża, ku której przez cały ów czas zmierzamy.

Zwiastowanie ogłasza nie tylko początek ziemskiego życia Jezusa, lecz także początek naszej nadziei na zbawienie:
"(...) On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem." (Credo)

Pochylmy głowy przed tajemnicą Wcielenia.

Tekst: Basia Smal

piątek, 24 marca 2017

Oto Matka twoja

Dionizy, Ikona Ukrzyżowania, XV w.
( Fot. za: tygodnikpowszechny.pl)

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: "Niewiasto, oto syn Twój". Następnie rzekł do ucznia: "Oto Matka twoja". (J 19, 26-27a)

"Obecność Maryi pod krzyżem to nie tylko kwestia "ciała i krwi", nie tylko kwestia uczucia, bez wątpienia szlachetnego, lecz tylko ludzkiego. Ta obecność dowodzi również Jej pełnego, całkowitego zaangażowania w odkupieńczą ofiarę Syna. Maryja chciała uczestniczyć do końca w cierpieniach Jezusa, ponieważ nie odepchnęła miecza zapowiedzianego przez Symeona (Łk 2,35), lecz - razem z Chrystusem - przyjęła tajemniczy plan Ojca. Ona stała się pierwszą uczestniczką odkupieńczej ofiary i miała już na zawsze pozostać doskonałym wzorem dla tych, którzy bez wahania przyłączają się do tej ofiary."
Jan Paweł II, Katechezy
(za: apostol.pl)

Wybór tekstu: Basia Smal

piątek, 17 marca 2017

Droga Krzyżowa - ikony Tomasza Milla


14 III br. w Kościele Środowisk Twórczych w Warszawie odbyło się spotkanie z ikonopisarzem Tomaszem Millem. Wykład nosił tytuł "Jak głosić Ewangelię obrazem".
Oto kilka myśli, którymi prelegent podzielił się ze słuchaczami:
Wyznał, że nosi w sobie ogromną potrzebę głoszenia Ewangelii obrazem. Swoje spotkania z Bogiem przedstawia w ikonach w sposób subiektywny, nie naśladując poprzedników.
Poprzez ukazywane na ikonach zbliżenia twarzy chce doprowadzić odbiorcę do uczestniczenia w przedstawianym wydarzeniu, aby doszło do spotkania osobistego z Bogiem, do kontemplacji Tajemnicy.
W ikonie najważniejsza jest obecność Boga. Ikona jest światłem, drogowskazem. Obraz powinien przekazywać Słowo Boże i zbliżać do Boga.
Sztuka, która nie wytrzymuje próby czasu nie jest sztuką sakralną, ponieważ nie ma w sobie Ducha. Piękno, żeby przetrwało pokolenia musi być wyciszone, przepełnione Duchem Świętym.


Tomasz Mill namalował wiele ikon, które ubogacają kościoły w Warszawie i w innych miejscowościach Polski.
Szczególną uwagę zwracają ikony w kościele p.w. Miłosierdzia Bożego w Skierniewicach, przedstawiające Drogę Krzyżową:















Tekst: Barbara Zarzycka
Fot. za: pracowniaikony.pl (kliknij adres, by przejść na stronę)