NIE NAM, PANIE, NIE NAM, LECZ TWEMU IMIENIU DAJ CHWAŁĘ ZA TWOJĄ ŁASKAWOŚĆ I WIERNOŚĆ (Ps 115,1)

sobota, 26 listopada 2016

Inspiracje - wystawa w Galerii Sztuki Średniowiecznej MNW

Pewnego dnia wybrałam się do warszawskiego Muzeum Narodowego, aby stanąć oko w oko z dziełami włoskich malarzy. Mistrzowie renesansu wzmogli mój apetyt na sztukę, skutkiem czego, wbrew nieposłuszeństwu nóg, zawędrowałam na kolejną ekspozycję, a potem... na następną...
Trzecią z kolei okazała się wystawa sztuki średniowiecznej.
Prezentowane są na niej dzieła z dziedziny malarstwa, rzeźby drewnianej, kamiennej i alabastrowej oraz rzemiosła artystycznego.
Można przyglądać się niezwykłym ołtarzom, odsuniętym od ścian i wyeksponowanym z każdej strony, co ułatwia podziwianie rewersów ich skrzydeł.

Poliptyk Grudziądzki z około 1390 r., deska jodłowa, tempera

Poliptyk Ukrzyżowania z Pruszcza z ok. 1500 r., skrzydła: tempera na desce dębowej, część środkowa: snycerka, polichromia, drewno dębowe

Ołtarz Jerozolimski, ok. 1497-1500

Tryptyk Ukrzyżowania malarza śląskiego z 1468 r., tempera, deska

Skrzydła Tryptyku z Legendą św. Jadwigi Śląskiej - tablice bernardyńskie z 1430-40 r., tempera na desce

Ołtarz świętej Barbary z 1447 r.

Można spoglądać na rzeźby, stojące bądź zawieszone wysoko nad nami...

 Krucyfiks z ok. 1500 r., warsztat Michaela Pachera

Oprócz ołtarzy i rzeźb w galerii znajdują się eksponaty mniejszych rozmiarów: sprzęt liturgiczny, ołtarzyki i obrazy służące samotnej modlitwie.

Zwiastowanie i Adoracja Dzieciątka malarza franko-flamandzkiego, z około 1380 roku, deski bukowe

Vera Icon z ok. 1400 r., tempera, złoto płatkowe

Głowa św. Jana Chrzciciela na misie ok. 1500 r., drewno

Gorąco zachęcam tych, którzy nie widzieli, bo warto -  wystawę się ogląda i kontempluje.

Tekst i fot. Anna Żurawska 

wtorek, 22 listopada 2016

Przedaukcyjna wystawa ikon

Informujemy i przypominamy, że w najbliższą sobotę 26 listopada w godzinach od 9 do 12 w sali Emaus domu parafialnego Sanktuarium Św. Andrzeja Boboli w Warszawie przy ul. Rakowieckiej 61 będzie można obejrzeć na wystawie ikony, które będą licytowane na charytatywnej aukcji 3 grudnia b.r.
Zapraszamy!



poniedziałek, 21 listopada 2016

Złocimy!


Złote elementy na ikonie wyglądają pięknie. Nie są jedynie ozdobą. Złoto symbolizuje światło, które opromienia oblicza świętych, wskazując na ich przebywanie w rzeczywistości nieba - przemienionej, przebóstwionej. Jest blaskiem, który mówi o obecności Boga.
Techniki pozłotnicze nie są łatwe. Trzeba sporo czasu i wysiłku, by je przyswoić.
Od września tego roku w Drodze do Piękna istnieją trzy grupy zgłębiające tę wiedzę. Czynią to pod kierunkiem doświadczonego konserwatora sztuki i ikonografa Teodory Bozhikovej.


A oto nasze zmagania i ich rezultaty:


   






Tekst i fot.: Basia Smal
 
Więcej zdjęć tutaj
 

czwartek, 17 listopada 2016

Listopadowa Eucharystia w intencji Drogi do Piękna


17 listopada o godz. 18 w świątyni MB Królowej Aniołów została odprawiona Msza św. w intencji prowadzących i uczestników warsztatów pisania ikon Droga do Piękna.


Tym razem w czasie Eucharystii towarzyszyły nam także ikony, które przynieśliśmy do poświęcenia. Są one przeznaczone na charytatywną aukcję, która odbędzie się 3 grudnia o godz. 17 w kościele p.w. Św. Andrzeja Boboli przy Rakowieckiej w Warszawie.
To tylko część ikon, które będą licytowane. Pozostałe zostały poświęcone wcześniej.


Zawsze, gdy uczestniczymy we Mszy św. w naszej intencji włączamy się w nią nie tylko obecnością i modlitwą, ale także czytając Słowo Boże.


Jedna z zasad ikonografa brzmi: "Nie zapominaj o radości obdarowania świata ikonami, radości pracy przy malowaniu ikon, radości sprawiania, że święty jaśnieje przez twą ikonę, radości zjednoczenia ze świętym, którego oblicze malujesz".

Basia Smal
Fot.: Ania Żurawska

wtorek, 8 listopada 2016

Wernisaż wystawy ikon w Stalowej Woli


W sobotę 5 listopada byliśmy w Stalowej Woli w parafii Trójcy Przenajświętszej na otwarciu wystawy ikon Drogi do Piękna. Zaprosił nas tam ksiądz proboszcz Mieczysław Kucel CSMA, dobrze nam wszystkim znany z czasów, gdy pracował na Bemowie.


Wielu parafian zwiedzających wystawę było pod wrażeniem prezentowanych prac. Pytali o techniki malowania, o historię, źródła tej sztuki, jej znaczenie, o motywacje malujących. Były też pytania techniczne - o deski, rodzaje używanych farb, czas pracy itp. Pytano też o związki z prawosławiem, ale także o ceny i możliwości nabycia ikon.
Kilka razy (pod koniec Mszy św. w sobotę i w niedzielę) daliśmy świadectwo naszej wiary i opowiedzieliśmy o potrzebie pracy nad rozwojem duchowym poprzez tworzenie ikon.
Gabrysia Gorczyca mówiła o indywidualnych źródłach pisania ikon, o związkach między tym światem a światem duchowym. Mówiła też o możliwości odczuwania natchnienia i wpływie postaci malowanej na osobę tworzącą ikonę, o modlitwie do świętych przedstawianych na wizerunku.
Hania Charzyńska również mówiła o swoich początkach pisania ikon - o inspiracji ze strony ks. Mieczysława na początku jej drogi, o znaczeniu pracy nad ikoną dla spokoju ducha osoby malującej, dla jej rozwoju i dla postępu na drodze poznawania Pana Boga i świata duchowego.
Ja wspomniałem o inspiracji płynącej z ikony Matki Bożej z Jasnej Góry, która według legendy została namalowana przez św. Łukasza Ewangelistę. Wspomniałem też o wizerunkach twarzy Pana Jezusa nie uczynionych ludzką ręką, o chuście św. Weroniki, o płótnie króla Abgara i o Całunie Turyńskim, które są mistycznym prawzorem malarstwa ikonowego.
Mówiliśmy o tym, że ikony są drogą do piękna, że mogą być drogą do pokoju, drogą życia duchowego i pięknym hobby, a siła wiary jest siłą wspólnot, które powstają i rozwijają się - kto maluje ikony, modli się dwa razy.
Parafianie kościoła pod wezwaniem Trójcy Przenajświętszej, prowadzonego przez księży michalitów, w podziemiach którego mieści się Galeria Stalowa, gdzie prezentowane są nasze ikony, odwiedzili wystawę wiele razy.
Składamy podziękowanie księdzu Mieczysławowi za zaproszenie nas, zapewnienie noclegu i wyżywienia, za pomoc w zorganizowaniu wystawy i miłą atmosferę.

Janusz Andrzej Pomykała

Fot. dzięki uprzejmości ks. Mieczysława Kucla CSMA




















wtorek, 1 listopada 2016

Ikony - opowieści o świętych

Potem ujrzałem:
a oto wielki tłum,
którego nie mógł nikt policzyć,
z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków,
stojący przed tronem i przed Barankiem.
Odziani są w białe szaty,
a w ręku ich palmy.
I głosem donośnym tak wołają:
"Zbawienie u Boga naszego, Zasiadającego na tronie
i u Baranka".
(Ap 7, 9-10)

Jak co roku listopad zaczyna się radością i nadzieją, czyli dniem Wszystkich Świętych - wspomnieniem tych, którzy po ziemskiej wędrówce dostąpili wiecznego szczęścia nieba.

Pisząc ikony, włączamy się w opowieść o Wszystkich Świętych, gdyż przedstawiamy na nich świat przemieniony, przebóstwiony, czyniący z ram obrazu "okno do nieba", z którego "wychylają się" ku nam jego mieszkańcy.

"Ikony nie przedstawiają świętych tak, jak żyli oni kiedyś na ziemi, a szczegóły ich strojów czy specjalne insygnia na wizerunkach służą wyłącznie rozpoznaniu danej osoby i odróżnieniu jej od innych. Człowieczeństwo świętych jest już przemienione, przebóstwione, są to postaci żyjące w wymiarze zmartwychwstania, wypełnione światłem, które nie jest z tego świata."
(O. Marek Kotyński CSsR, Teologiczno-duchowe przesłanie ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy)

Tym, który otworzył nam bramy uświęconej wieczności jest nasz Zbawiciel Jezus Chrystus.
Dziękując Mu za dar Odkupienia, modlimy się za wszystkich zmarłych, by dostąpili chwały nieba.

Anastasis - fresk z kościoła Zbawiciela na Chorze, Stambuł
(fot.: Basia Smal)

środa, 19 października 2016

Msza św. w intencji Drogi do Piękna



19 października o godzinie 18 wspólnota Drogi do Piękna spotkała się w świątyni Matki Bożej Królowej Aniołów na warszawskim Bemowie, by uczestniczyć w Eucharystii sprawowanej w intencji prowadzących i uczestników warsztatów pisania ikon.
Po Mszy św. razem ze wspólnotą parafialną braliśmy udział w modlitwie różańcowej, a następnie już we własnym gronie spotkaliśmy się przy herbacie, by porozmawiać o tym, co nasze.

Nie sposób pisać ikony bez wzrastania duszy, bez jej unoszenia się ku Dawcy wszelkich darów.
Ofiara Eucharystyczna jest szansą na przylgnięcie ludzkiego serca do Boga najpełniej i najmocniej - okazją, by zakorzenić się w Bożym sercu.

Dziękujemy Panu za dar wspólnej modlitwy a sobie nawzajem za pełną ciepła i miłości obecność, która wspiera i daje radość.





Tekst: Basia Smal
Fot.: Ania Żurawska